Σημαντικά Νέα

20 χρόνια Ευρώ: Τι κερδίσαμε και τι χάσαμε;

Ήταν 1999, όταν το «Ευρώ» αποτέλεσε το νόμισμα μίας ομάδας κρατών, που ονομάστηκαν «Ευρωζώνη». Τα τρία πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας του χρησιμοποιούταν από τις οικονομικές αγορές μονάχα για λογιστικούς σκοπούς και ηλεκτρονικές πληρωμές.

Ωστόσο, από την 1η Ιανουαρίου 2002, οπότε και τέθηκαν σε κυκλοφορία τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα του Ευρώ, ξεκίνησε σε 12 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μεγαλύτερη μετάβαση στην ιστορία σε ένα καινούριο νόμισμα.

Και το άμεσο και εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι: τελικά η Ελλάδα κέρδισε ή έχασε με το ευρώ να διατρέχει την καθημερινότητά της;

Σύμφωνα με την άποψη του καθηγητού Παναγιώτη Λιαργκόβα στην έδρα Jean Monnet στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και πρώην συντονιστή του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή των Ελλήνων: «Η Ελλάδα, όπως και το σύνολο των χωρών που συμμετέχουν σε νομισματικές ενώσεις, απώλεσε την αυτονομία της νομισματικής της πολιτικής, ήτοι τη δυνατότητα να προχωρήσει σε υποτίμηση του νομίσματός της».

Επιπρόσθετα, επεσήμανε πως «Η απώλεια του νομισματικού εργαλείου έπρεπε να αντισταθμιστεί από την ενίσχυση των μεταρρυθμίσεων και της αξιοπιστίας της δημοσιονομικής πολιτικής, προκειμένου να είναι ανταγωνιστική. Ωστόσο, αυτό δεν έγινε και ως εκ τούτου, η χώρα βρέθηκε το 2010 να αδυνατεί να αντιμετωπίσει την κρίση ρευστότητας, η οποία εξελίχθηκε σε γενικευμένη οικονομική και κοινωνική κρίση».

Παράλληλα, ο κ. Π. Λιαργκόβας εξηγεί πως η διαρκής ανατίμηση του Ευρώ έναντι του Δολαρίου δεν βοηθά ουσιαστικά τις ελληνικές εξαγωγές, ενώ υπενθυμίζει πως η οικονομική ανάπτυξη συνιστά μία πολύ σύνθετη διαδικασία, η οποία εξαρτάται από τους παράγοντες της προσφοράς και της ζήτησης, τονίζοντας ότι η Ελλάδα έχει εστιάσει κυρίως στη ζήτηση, δίχως να προχωρεί προς την εκμετάλλευση της προσφοράς.

Ακολούθως, εκτίμησε πως η «Ευρωζώνη» συνιστά το νομισματικό χώρο, στον  οποίο πρέπει να τεθούν οι κατάλληλες μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να αποτελέσει μία πραγματική οικονομική ένωση και όχι μόνο νομισματική. Βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση αποτελούν η ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και των Κεφαλαιαγορών, καθώς και η μελλοντική έκδοση ευρωομολόγων.

Ακόμη, δεν παρέλειψε να αναφέρει πως το ενιαίο νόμισμα είναι πιο αξιόπιστο από την ελληνική δραχμή, αλλά το γεγονός αυτό δεν συμβάλει στην ενίσχυση της εισροής των κεφαλαίων στην ελληνική επικράτεια.

«Το Ευρώ συνοδεύεται από μικρότερο πληθωρισμό, χαμηλότερα επιτόκια και σταθερή πορεία έναντι των άλλων νομισμάτων ως αναγκαίες, αλλά όχι ικανές συνθήκες για την περαιτέρω ενίσχυση των εισροών κεφαλαίων στον προϋπολογισμό της χώρας. Άλλες συνθήκες είναι το επιχειρηματικό κλίμα, η πολιτική και η κοινωνική σταθερότητα, καθώς και η ποιότητα της διακυβέρνησης, οι οποίες δεν είναι και τόσο ευνοϊκές».

Hellenic Frenzyness

Σημαντικά Νέα